RECENSIE | Troisièmes Noces: Een schijnhuwelijk met een vleugje polyamorie

13/06/2018 - 10:00
3
recensie
Twee personen leunen tegen een felgele auto
TROISIÈMES NOCES
Na Alles moet weg, Het Goddelijke Monster en Sprakeloos werd nu ook Het Derde Huwelijk van Tom Lanoye verfilmd als Troisièmes Noces. Het is een Franstalige film, de debuutprent van Brusselse regisseur David Lambert. Lambert schakelde voor zijn ambitieuze eerste film meteen een topcast in: Bouli Lanners, Virginie Hocq, Jean-Luc Couchard en Jean-Benoit Ugeux vormen de kern van de derde Lanoye-film.

Martin is een weduwnaar. Hij is net zijn vriend verloren en probeert zichzelf vervolgens van het leven te beroven. Na een kop- of muntspelletje met het lot neemt hij het heft weer in handen. Hij besluit in het (schijn)huwelijksbootje te stappen met Tamara, een Afrikaanse asielzoekster op vraag van een kennis en trekt weer in zijn oude huis. Regisseur David Lambert toont geen genade met zijn protagonist: Martin wordt in beeld gebracht met een rood hoofd waar het zweet vanaf parelt, terwijl hij in bad zit en over het einde van zijn leven contempleert. Kortom: hoe een mens eruit ziet als hij de liefde van zijn leven is verloren. 

In Troisièmes Noces is Brussel een kleurrijke, zonnige stad waarin Tamara een beetje kleur in het leven van Martin brengt. Ook het huis van Martin en zijn overleden partner is heerlijk excentriek: felle retromeubelen en hertengeweien gecombineerd met vrolijke prints zijn een mix van allerlei stijlen en weerspiegelen hoezeer Tamara en Martin van mekaar verschillen, maar op hun eigen manier toch bij elkaar passen en elkaars hoofd boven water houden. 

Tamara en Martin krijgen regelmatig bezoek van de dienst vreemdelingenzaken om hun huwelijk te controleren: zijn ze wel verliefd op elkaar en delen ze hetzelfde bed? Dit zorgt voor spanningen, zeker als de zogenaamde broer van Tamara ook bij hen intrekt. Ook al is Het Derde Huwelijk meer dan tien jaar geleden uitgebracht, Troisièmes Noces brengt het bronmateriaal van Lanoye naar 2018: grappen over terrorisme, racisme (“Ne touche pas mes cheveux!”) en polyamorie zorgen voor een hedendaagse sfeer. 

Maar is Trosièmes Noces nu een getrouwe literaire adaptatie? Absoluut niet: enkele provocerende stukken uit Lanoyes boek worden bewust gemeden en ook het einde van het boek wordt op een geheel ander manier uitgewerkt. Wie dus achteraf of vooraf Het Derde Huwelijk wil lezen, kan dat doen zonder zijn filmervaring in het gedrang te laten komen. 
 

Bron: 

Eigen verslaggeving